Pakiet testing

W Go testy są częścią stdlib: nie ma zewnętrznej biblioteki, nie ma frameworka do skonfigurowania. Wszystko czego potrzebujesz to plik *_test.go obok kodu, kilka funkcji TestXxx i polecenie go test.

Podstawowe konwencje

• Pliki testowe noszą nazwę <something>_test.go i znajdują się w tym samym pakiecie co testowany kod (lub w pakiecie <name>_test w przypadku „testów czarnej skrzynki”).
• Funkcje testowe mają dokładny podpis: func TestXxx(t *testing.T), gdzie Xxx zaczyna się od dużej litery.
• Importujesz testing z biblioteki stdlib.
• Brak assertEquals: używasz if got != want { t.Errorf(...) } z czasownikami fmt.

// math.go
package math

func Sum(a, b int) int { return a + b }

// math_test.go
package math

import "testing"

func TestSum(t *testing.T) {
    got := Sum(2, 3)
    if got != 5 {
        t.Errorf("Sum(2,3) = %d; voglio %d", got, 5)
    }
}

Uruchom go za pomocą:

go test ./...        # all packages in the module
go test -v ./pkg     # verbose: prints test names
go test -run TestSum  # only tests matching the regex

KODEKF0 kontra KODEKF1

Oto dwa podstawowe czasowniki sygnalizujące awarię:

Ogólna zasada: użyj Fatal, gdy kontynuowanie nie ma sensu (np. nieudana konfiguracja, bezpośrednie wyłuskanie wskaźnika zerowego); w przeciwnym razie Error, który pozwala zobaczyć wszystkie awarie w jednym przebiegu.

func TestOpen(t *testing.T) {
    f, err := os.Open("fixtures/sample.txt")
    if err != nil {
        t.Fatal(err) // if it doesn't open, the next steps would fail on nil
    }
    defer f.Close()
    // ... assert on content with t.Errorf
}

Konfiguracja i demontaż za pomocą t.Cleanup

Aby zwolnić zasoby na koniec testu (lub podtestu), użyj t.Cleanup zamiast defer:

func TestDB(t *testing.T) {
    db := newTestDB(t)
    t.Cleanup(func() { db.Close() })
    // ... test
}

Przewaga nad defer: pomocnik tworzący db może zarejestrować czyszczenie wewnętrznie, więc dzwoniący nie muszą go pamiętać.

Testuj pomocników

Metoda t.Helper() oznacza funkcję jako „pomocniczą”: gdy test się nie powiedzie, ślad stosu pomija funkcję pomocniczą i wskazuje bezpośrednio na osobę wywołującą:

func mustParseInt(t *testing.T, s string) int {
    t.Helper()
    n, err := strconv.Atoi(s)
    if err != nil {
        t.Fatalf("parse %q: %v", s, err)
    }
    return n
}

Ćwiczenia

if err != nil {
  t.???(err)
}