Typy Generyczne w Javie

Typy generyczne (Generics) zostały wprowadzone w Javie, aby umożliwić klasom, interfejsom i metodom operowanie na różnych typach przekazywanych jako parametry, zapewniając kontrolę typów w czasie kompilacji (Compile-time Type Safety) i unikając kosztownego, jawnego rzutowania typów w czasie wykonywania programu.

Klasy generyczne

Klasa generyczna jest definiowana za pomocą nawiasów ostrokątnych <T>, gdzie T reprezentuje symbol zastępczy (placeholder) dla typu, który zostanie określony w momencie tworzenia instancji.

public class Box<T> {
    private T content;

    public void setContent(T content) {
        this.content = content;
    }

    public T getContent() {
        return content;
    }
}

Kiedy tworzymy obiekt typu Box, określamy rzeczywisty typ:

Box<Integer> integerBox = new Box<>();
integerBox.setContent(123);
int value = integerBox.getContent(); // Nessun cast necessario!

Metody generyczne

Możliwe jest zdefiniowanie pojedynczej metody generycznej zdolnej do akceptowania różnych parametrów typów. Parametr typu umieszcza się przed typem zwracanym przez metodę.

public static <E> void printArray(E[] elements) {
    for (E element : elements) {
        System.out.println(element);
    }
}

Ograniczenia typów generycznych (Wildcards)

Możemy ograniczyć typy akceptowane przez typ generyczny za pomocą słowa kluczowego extends (ograniczenie górne), aby akceptować określony typ lub jego klasy pochodne.

public static <T extends Number> void processNumber(T number) {
    // Accetta Integer, Double, Float, ecc.
    System.out.println(number.doubleValue());
}

Spróbuj sam