Pętle for i range

Pętla for w Pythonie służy do iteracji po sekwencji elementów: liście, ciągu znaków, przedziale (range), słowniku… wszystkim, co jest "iteralne".

parole = ["ciao", "mondo", "!"]
for p in parole:
    print(p)
# ciao
# mondo
# !

Wzór jest zawsze taki sam: for <variable> in <iterable>: a po nim wcięty blok, który zostanie wykonany raz dla każdego elementu.

range(...): generowanie przedziałów liczb całkowitych

range tworzy leniwą (lazy) sekwencję liczb całkowitych. Trzy formy:

range(5)         # 0, 1, 2, 3, 4
range(2, 6)      # 2, 3, 4, 5
range(0, 10, 2)  # 0, 2, 4, 6, 8     (step)
range(5, 0, -1)  # 5, 4, 3, 2, 1     (negative step)

range jest prawostronnie wykluczający, podobnie jak slice. Jest to obiekt leniwy: nie alokuje pamięci dla wszystkich liczb, lecz generuje je po kolei.

totale = 0
for i in range(1, 11):
    totale = totale + i
totale  # 55  (1+2+...+10)

Iteracja z indeksem: enumerate

Gdy potrzebujesz elementu i jego indeksu razem, użyj enumerate:

parole = ["ciao", "mondo", "!"]
for i, p in enumerate(parole):
    print(i, p)
# 0 ciao
# 1 mondo
# 2 !

enumerate generuje pary (index, value), które przypisujemy bezpośrednio do dwóch zmiennych poprzez rozpakowywanie krotek.

Iterowanie po dwóch sekwencjach równolegle: zip

nomi = ["Ada", "Linus", "Grace"]
anni = [36, 54, 79]
for n, a in zip(nomi, anni):
    print(f"{n} ha {a} anni")

zip zatrzymuje się na najkrótszej sekwencji.

range() i lenistwo Pythona

W Pythonie funkcja range() nie alokuje rzeczywistej listy w pamięci: zwraca leniwy generator (lazy generator), który dostarcza liczby pojedynczo na żądanie (na przykład w pętli for). Pozwala to na iterację po milionach liczb całkowitych bez zapełniania pamięci RAM. Aby podejrzeć wartości range jako listę, możesz ją jawnie przekonwertować za pomocą list(range(5)).

Spróbuj sam

Ćwiczenie powtórzeniowe

Dodatkowe wyzwanie