Değişkenler ve türler

Python'da değişken basitçe bir değeri bağladığımız addır. Bunu JavaScript'teki gibi bir anahtar kelimeyle bildirmenize gerek yok: sadece ona = sembolüyle bir şey atayın.

saluto = "Ciao, mondo!"
anni = 30
pi_greco = 3.14
attivo = True

O andan itibaren her saluto yazdığınızda Python onun yerini alır. "Ciao, mondo!" dizesiyle.

Her zaman karşılaşacağınız yerleşik türler

İlk haftalarda kullanacağınız beş temel tür şunlardır:

• int — boyut sınırı olmayan tam sayılar: 42, -7, 1_000_000.
• float — ondalık noktalı sayılar: 3.14, -0.5, 2e10.
• str — tek veya çift tırnak içindeki metin: "ciao", 'mondo'.
• bool — doğruluk değerleri: True veya False (büyük harfle!).
• NoneType — tek örneği None'dir, "değer yok"a eşdeğerdir.

type(...) işleviyle her zaman bir değerin türünü sorabilirsiniz:

type(42)        # <class 'int'>
type(3.14)      # <class 'float'>
type("ciao")    # <class 'str'>
type(True)      # <class 'bool'>
type(None)      # <class 'NoneType'>

Yeniden atama ve dinamik türler

Python dinamik olarak yazılmıştır: aynı değişken işaret edebilir farklı türdeki değerlerin zamanı. Bunu kötüye kullanmak iyi bir uygulama değildir, ancak yasal:

x = 10        # ora x è int
x = "dieci"   # ora x è str

Son ifade görüntülenir

Alıştırmalarımızda (ve Oyun Alanında) bir bloğun son ifadesi "dönüş değeri" olarak yakalanır ve çıkış panelinin yanında gösterilir, REPL tarzı. Böylece bir değişkenin adını sonuncuya yazabilirsiniz. değerini görüntülemek için satır.

Kurallar ve güçlü yazma

Python kesinlikle yazılan bir dildir: uyumsuz türler arasında örtülü tür dönüştürmeleri gerçekleştirmez. Örneğin, bir dize ile bir tam sayının ("Years: " + 30) toplanması TypeError değerini yükseltir. Bunu başarmak için, str(30) kullanarak sayıyı açıkça bir dizeye dönüştürmelisiniz. Ek olarak, Python'daki değişkenler bellekteki nesnelere referanslardır: a = 5 ve ardından b = a yazdığınızda, her iki değişken de bellekteki aynı tamsayıya işaret eder.

Kendin dene

Alıştırmayı gözden geçirin

Ek zorluk