Klasy i Obiekty

Java jest językiem skupionym na Programowaniu Zorientowanym Obiektowo (OOP). W OOP modelujemy świat rzeczywisty za pomocą obiektów. Obiekt posiada stan (dane) i zachowania (akcje).

Klasy i Obiekty

• Klasa: Jest to szablon (lub projekt), który definiuje cechy i zachowanie danego typu obiektu.
• Obiekt: Jest to konkretna instancja utworzona na podstawie klasy.

Na przykład, jeśli Car jest klasą, to Twój samochód w garażu jest konkretnym obiektem.

Pola Instancji i Konstruktory

Dane wewnątrz klasy nazywane są polami instancji (lub atrybutami). Aby zainicjalizować stan obiektu w momencie jego tworzenia, używa się specjalnej metody zwanej konstruktorem.

Konstruktor ma taką samą nazwę jak klasa i nie posiada typu zwracanego (nawet void).

class Dog {
    // Campi istanza
    String name;
    int age;

    // Costruttore
    public Dog(String name, int age) {
        this.name = name; // 'this' fa riferimento al campo dell'oggetto corrente
        this.age = age;
    }
}

Tworzenie Obiektu za Pomocą new

Aby utworzyć obiekt w pamięci, używamy słowa kluczowego new, po którym następuje konstruktor klasy:

public class Main {
    public static void main(String[] args) {
        // Creazione di un oggetto Dog
        Dog myDog = new Dog("Fido", 3);

        // Accesso ai campi
        System.out.println(myDog.name + " ha " + myDog.age + " anni.");
    }
}

Referencja this

Słowo kluczowe this w Javie odnosi się do bieżącego obiektu, na rzecz którego wywoływany jest konstruktor lub metoda. Jest używane głównie do unikania dwuznaczności, gdy parametry konstruktora mają takie same nazwy jak pola instancji obiektu (przesłanianie zmiennych):

class User {
    String username;

    public User(String username) {
        this.username = username; // this.username è il campo istanza, username è il parametro
    }
}

Alokacja Pamięci: Stack vs Heap

Zrozumienie sposobu alokacji pamięci w Javie jest kluczowe:

1. Stack (Stos): Szybki, zorganizowany obszar pamięci, w którym przechowywane są zmienne typów prostych oraz referencje do obiektów (adresy w pamięci) lokalne dla metod.
2. Heap (Sterta): Większy, dynamiczny obszar pamięci, w którym alokowane są faktyczne obiekty (za pomocą słowa kluczowego new).

Kiedy deklarujemy Dog myDog = new Dog("Fido", 3);:

• Referencja myDog jest tworzona na Stosie (Stack).
• Rzeczywisty obiekt Dog wraz ze swoimi danymi tworzony jest na Stercie (Heap).
• Zmienna myDog wskazuje na adres obiektu na Stercie.

Spróbuj sam