Metody i bloki impl

W języku Rust metody są podobne do funkcji, ale są definiowane w kontekście struktury (lub typu wyliczeniowego czy cechy - trait), a ich pierwszym parametrem jest zawsze self, który reprezentuje instancję struktury, na której metoda jest wywoływana.

Definiowanie metod za pomocą impl

Aby zdefiniować metody dla struktury, używamy bloku impl (implementation) z nazwą struktury:

struct Rectangle {
    width: u32,
    height: u32,
}

impl Rectangle {
    // Questo è un metodo d'istanza. Prende &self in lettura.
    fn area(&self) -> u32 {
        self.width * self.height
    }
}

fn main() {
    let rect = Rectangle { width: 30, height: 50 };

    // Chiamata al metodo tramite notazione con punto
    println!("L'area è: {}", rect.area());
}

Funkcje powiązane (statyczne)

Funkcje zdefiniowane w bloku impl, które nie przyjmują self jako pierwszego parametru, są nazywane funkcjami powiązanymi (associated functions) (odpowiednikami metod statycznych w innych językach).

Często są używane jako konstruktory zwracające nowe instancje struktury. Do ich wywołania używa się składni z podwójnym dwukropkiem :::

impl Rectangle {
    // Funzione associata
    fn square(size: u32) -> Rectangle {
        Rectangle {
            width: size,
            height: size,
        }
    }
}

fn main() {
    // Chiamata alla funzione associata
     let sq = Rectangle::square(10);
 }

Metody modyfikujące stan: &mut self

Jeśli metoda musi zmodyfikować pola struktury, musi zadeklarować swój pierwszy parametr jako &mut self. Sama instancja, na której wywoływana jest metoda, musi być zadeklarowana jako modyfikowalna (let mut):

impl Rectangle {
    fn double_size(&mut self) {
        self.width *= 2;
        self.height *= 2;
    }
}

Spróbuj sam