Jenerikler ve Fonksiyonlar

Geneller, farklı veri türleri için mantığın tekrarlanmasını önleyerek esnek, yeniden kullanılabilir kod yazmanıza olanak tanır. Farklı türler için birden fazla işlev veya yapı tanımlamak yerine (i32, f64 veya String gibi), geleneksel olarak T harfiyle temsil edilen genel bir tür parametresi kullanabiliriz.

Rust derleyicisi jenerikleri monomorfizasyon adı verilen bir işlemi kullanarak yönetir: derleme sırasında, gerçekte kullanılan her somut tür için genel kodun bir kopyasını oluşturur. Bu, sıfır çalışma zamanı performansı yükü olduğu anlamına gelir.

Genel Fonksiyonlar

Genel bir işlev tanımlamak için, <T> tür parametresini işlev adının hemen sonrasına ve bağımsız değişken listesinin önüne ekleriz:

fn print_value<T: std::fmt::Debug>(value: T) {
    println!("Value: {:?}", value);
}

Genel işlevlerde, hem bağımsız değişken türleri hem de dönüş türleri için T genel türünü kullanabiliriz:

fn identity<T>(value: T) -> T {
    value
}

Genel Yapılar

Esnek alanları tanımlamak için yapıların (struct) içindeki genel tür parametrelerini de kullanabiliriz:

struct KeyValuePair<K, V> {
    key: K,
    value: V,
}

fn main() {
    let pair = KeyValuePair {
        key: String::from("age"),
        value: 30,
    };
}

Genel bir yapı için bir impl bloğunda, yöntemleri genel bir yapı üzerinde uyguladığımızı belirtmek için impl anahtar sözcüğünden hemen sonra <T> tür parametresini bildirmemiz gerekir:

struct Container<T> {
    value: T,
}

impl<T> Container<T> {
    fn new(value: T) -> Self {
        Container { value }
    }

    fn value(&self) -> &T {
        &self.value
    }
}

Kendin dene

Alıştırma 1: Nokta Yapısı

Alıştırma 2: Bir Tuple'ı takasla tersine çevirmek

Alıştırma 3: Konteyner Yapısı